Sinds 7 jaar (begin 2018) ga ik zo veel mogelijk blootsvoets door het leven, omdat ik van mijn koude voeten en steunzolen af wilde – maar de reden doet hier niet ter zake.
Ik heb dus de keuze gemaakt om hierin anders te zijn dan gemiddeld. Veel mensen die dit (blootsvoets leven of anderszins je eigen gang gaan) ook willen, vragen me weleens hoe ik tot die keuze gekomen ben en hoe ik omga met de reacties van anderen. Vandaar dit blog.
Wat anderen denken, doet me niks. Als ik ervan overtuigd ben dat mijn keuze goed is voor mij, ga ik daar vol voor. Ik heb geen tijd en energie om me bezig te houden met wat anderen – mogelijk – denken en vinden.
Was dat altijd zo makkelijk?
Nee. En ja.
Afbeelding: gemaakt met ChatGPT o.b.v. een idee van mijn vriendin Zip Ritzen.
Ben je moe, uitgeput en tref je jezelf alsmaar weer in situaties en relaties (in de breedste zin van het woord) aan die niet bij je passen? Mensen en gebeurtenissen die je leegzuigen in plaats van je te voeden? Je kent jezelf behoorlijk goed en probeert van alles om dit te veranderen, maar toch blijft dit je maar overkomen.
Hoe komt het toch dat het je niet lukt om het tij te keren? Om deze bal de andere kant op te laten rollen?
Dat komt waarschijnlijk doordat je niet (volledig) jezelf bent. Dan ben je net een acteur in je eigen leven: je draagt ‘n masker en ’n kostuum en zegt teksten die van iemand anders zijn. Het kost veel moeite en energie om een rol te leren spelen en nog meer om die heel lang vol te houden; op den duur put het je uit.
Of om het te vertalen naar mijn ballenwereld: je jongleert met ballen die niet (allemaal) van jou zijn. Er zitten waarschijnlijk verwachtingen van je ouders, de maatschappij of van andere externe factoren tussen waaraan jij probeert te voldoen.
“Als ik met jou ga werken, moet ik zeker een nieuwe Hieke worden?!”
Dat denken sommige potentiële klanten weleens. Zo van: “Die Hieke is wel heel apart. Die wil dan vast dat ik na het coachingstraject ook zo ben.”
Nee. Dat is niet wat ik wil. (meer…)
Afb. gemaakt met ChatGPT.
Veel dingen leuk vinden en ze liefst allemaal tegelijkertijd doen of ‘beter’ nog: allemaal gisteren af, zodat je alvast aan de slag kunt met de volgende plannen die in je hoofd liggen te rijpen? Dat herken je vast wel. En ook dat je er geen tijd voor hebt, want je hebt ook nog werk, je andere 100 hobby’s, een sociaal leven en misschien ook nog wel een gezin.
Je ziet anderen ook tig dingen doen, maar die lijken er rustig onder. Hoe doen ze dat?! “Ik moet misschien maar eens een balans vinden tussen al die activiteiten.”
Ja! Goed idee.
Maar let op… (meer…)
[Fluisterend] Kijk! Een unieke gebeurtenis: we zien een exemplaar in z’n natuurlijke habitat en ook nog van heel dichtbij! Ik houd mijn hart echter wel vast, want ik heb de ouders al minstens drie kwartier niet gezien. Voedsel zoeken duurt bij deze soort nooit langer dan een half uur en meestal is er dan een oppas.
Het zaadje voor de aanpak met ballen in mijn huidige werk is mogelijk al geplant toen ik zo’n 1,5 jaar oud was. Mijn moeder kocht een doe-het-zelfpakket met leer, veter en fiberfill, zette dat in elkaar tot een bal en liet me er eindeloos mee spelen. “Je kon lekker gooien en je kon er niks of niemand mee beschadigen.” (De kans is nihil dat ik geen vaas of iets van ’n tafeltje aan gruzelementen heb gegooid, maar dat is dan waarschijnlijk liefdevol verdrongen… Haha!) Hoe dan ook: ik was er blij mee, ik heb uren met die bal gespeeld. (meer…)
Deze afbeelding is gegenereerd i.s.m. ChatGPT.
Doe je veel moeite om alle ballen uit je leven in de lucht te houden, maar heb je moeite om ze in bedwang te houden? Ben je bang dat ze ieder moment kunnen vallen en – als ze dan nog niet kapot zijn – van je vandaan kunnen rollen? Oef. Stressvol.
Waarschijnlijk heb je weinig energie en ervaar je te weinig rust en ruimte om de koers te varen die je voor ogen hebt. Of mogelijk heb je zelfs geen zicht op ‘n nieuwe koers, omdat je te druk die ballen in de lucht houdt.
Je bent niet de enige die hier last van heeft. In de huidige maatschappij is het druk hebben normaal. Het staat voor veel mensen gelijk aan belangrijk zijn en zich nuttig voelen. Ook ervaren veel mensen leegte als ze het niet druk hebben. Ik bedoel dan niet de letterlijke agendaleegte, maar de leegte in zichzelf als ze niks te doen hebben. Want zijn, zonder doen, kan eng zijn. Dus gaan ze dingen doen om maar dat gevoel van leegte en richtingloosheid te overstemmen.
Misschien herken jij dat ook wel. (meer…)
Veranderen kan eng zijn. Daarom blijven veel mensen hangen in de huidige situatie, ook al geeft die problemen. Ze houden te veel of de verkeerde ballen hoog en zijn continu bang dat er iets met die ballen gebeurt. Stresssss!
Deze mensen verlangen tegelijkertijd naar meer rust, want tijd en energie voor leuke dingen doen – of gewoon voor lekker niksen – ontbreekt vaak. De ballenbak, het speelse, is uit hun leven verdwenen.
Misschien herken je dit wel.
Bang voor verandering dus. Want ook al is de huidige situatie – eufemistisch gezegd – behoorlijk suboptimaal: als je erin zit, weet je tenminste wel waar je aan toe bent.
Ben jij, net als mijn klanten, bovengemiddeld slim, creatief en sensitief, ben je een multipotential en vind je veel dingen leuk? En heb je geprobeerd om (om wat voor reden dan ook) ‘normaal’ te zijn? Lees: te kiezen voor – zeg – 1 soort werk en 1 tot 2 hobby’s? Ik durf te wedden dat je er doodmoe van werd. Gefrustreerd misschien ook wel en mogelijk zelfs boos op jezelf: “Waarom kan ik me niet gewoon aanpassen en doen wat anderen doen?! Dat maakt het leven zo veel makkelijker!”
Wanneer jij ’n leven leidt dat voor jou makkelijk is, of wat ik hier eigenlijk bedoel: een leven dat natuurlijk aanvoelt, krijg je rust en ruimte. Door jezelf toestemming te geven om JOUW leven te leiden, ook al is dat heel anders dan gemiddeld, krijg je rust. Daarnaast geeft het je ruimte voor je creativiteit. Dán wordt je leven pas echt makkelijker.
Dat je leven nu niet soepel aanvoelt, komt doordat de bal van je leven vierkant is.
Ik leg het je uit. (meer…)
Voornemens: ik doe er niet aan. Al helemaal niet als plichtpleging op een vast moment in het jaar.
Maar dit jaar ‘moest’ ik wel. Van de dokter. Niet dat ik me door wie dan ook laat zeggen wat ik moet doen, maar ze nodigde me wel uit om in de praktijk te brengen wat ik allang wist, maar nog niet deed.
Ik was 24 december 2024, een dag voor Kerst = mijn verjaardag, bij ‘de’ neuroloog vanwege zogeheten post concussion symptoms. Na 15 maanden werd ik eindelijk serieus genomen door de huisarts en kreeg ik allerlei testjes en verwijzingen. Nu wel. (Verjaardagscadeau? 
) Beter laat dan nooit, maar enfin. Dat is hier niet het punt.
