De komende dagen viert ‘mijn’ stad Leidens ontzet; de voorbereidingen zijn al in volle gang. Op 3 oktober 1574 werd de stad door de geuzen bevrijd uit handen van de Spanjaarden. De 2 vaste ankerpunten van de enorme hoeveelheid activiteiten zijn 2 en 3 oktober met een taptoe op de 2e ’s avonds, waarbij de ene helft van Leiden naar de andere kijkt: verenigingen en clubs lopen in ’n sliert door de stad langs uitgelaten publiek. De 3e vindt overdag De Optocht plaats: aan de hand van een thema komen allerlei praalwagens en figuranten in kostuums voorbij die de historie, het heden en soms ook de toekomst van Leiden verbeelden.
Kortom: een feestelijke viering van de bevrijding van de stad.
Dat kan leuk zijn – je anders voordoen dan je bent -, net als bij carnaval of een gemaskerd bal. Eventjes, voor het spel.
Maar stel je nou eens voor dat je hele leven een praalwagen is, waarbij jij continu in een kostuum een kunstje of dansje doet, al dan niet met een gezicht verhuld achter schmink of een masker. Je wordt langzaam voortgetrokken door… ja, door wat? De verwachtingen van anderen, van jezelf misschien ook wel, en je moet maar hopen dat het mooi weer is en je niet als ’n verzopen katje in je kouwe kostuum te kijk staat. (meer…)
Vandaag exact 2 jaar geleden (15 september 2023) kreeg ik ’n auto-ongeluk. Niks spannends: ik reed 15 km/u terwijl ik optrok bij ’n stoplicht en ineens vol in de remmen moest. Airbags in actie, auto total loss. Niks aan de hand met mij, ik was superalert, had alleen fysiek last van de impact van die luchtzakken.
Maar na verloop van tijd kreeg ik klachten. Een hersenschudding die naadloos overliep in wat men noemt post concussion symptoms (of syndrome) – een lange lijst (deels wisselende) klachten.
Het gaat nu langzaamaan bergopwaarts. Niet door te wachten en niet door de vele mensen uit de reguliere zorg die ik sprak. Ik moest hen uitleggen wat ik nodig had. Maar dat is best vervelend als je nergens energie voor hebt en moeite hebt met dingen uitleggen – en vervolgens konden ze niks voor me betekenen.
Lang verhaal kort: ik ben toch dankbaar voor dit alles, want:
Ik was aan het opruimen. In het echt, maar vooral in Facebook-verkoopgroepen: alles wat als verkocht was gemarkeerd heb ik verwijderd. Lekker ruimte maken voor nieuwe dingen (maar geen spullen) in mijn leven, zowel fysiek als energetisch.
Ik kwam de grappigste dingen tegen, die me herinnerden aan vergeten tijden. En vooral aan vorige versies van mezelf, zoals de Hieke die in een jurk met een man trouwde en de Hieke die tamelijk tuttige sneakers droeg.
De timing is denk ik niet toevallig, zo aan het begin van het nieuwe schooljaar. Deze tijd van het jaar ademt voor mij een energie van de frisse start en er lekker tegenaan willen gaan na ’n periode van bezinning, net als de eerste lentevibes na de grauwe winter. Noem het de lenteschoonmaak-na-de-zomervakantie. Ofzo.
Het is dan ook niet voor niets een tijd waarin veel mensen denken: “Ik wil iets veranderen in mijn leven.” Vakantie wakkert dat nou eenmaal vaak aan: de ontspanning en het laissez-faire dat je vaak in je dagelijks bestaan mist, wil je vasthouden en je probeert te bedenken hoe je dat kan bereiken. “Wil ik een nieuwe baan? Wil ik voor mezelf beginnen?” zijn vragen die dan vaak opkomen. En wensen als “Ik wil eindelijk die ene hobby oppakken.”
Kortom: het is een tijd van BAL-lotage.
In hokjes denken kan soms inderdaad heel handig zijn. Gelukkig kan ik ook goed buiten die hokjes denken, want dat heb ik nodig voor creatieve oplossingen en ideeën voor bijv. de levenspuzzels van mijn klanten.
(O en die vlekken? Da’s gewoon water.)
Ik heb last van CBS. Niet ‘het’ CBS, het Centraal Bureau voor de Statistiek (waar mijn opa werkte), maar van het Cold Butt Syndrome.
Dat is een ding onder hangmatslapers. Ik slaap sinds ruim een maand in zo’n ding vanwege mijn gezondheid. Sinds mijn hersenschudding door ’n auto-ongeluk in september 2023 is 1 vd problemen dat ik slecht slaap, terwijl dat vroeger mijn supertalent was. Mijn moeder vertelt af en toe over mijn allereerste nacht op deze planeet: “Ik moest je ’s nachts wakker maken om te eten.” Dus. Maar dat terzijde.
Die hangmat werk fantastisch en is een ‘life saver’. Een belangrijk onderdeel van mijn zelfzorg. Ik neem ‘m nu zelfs overal mee naartoe.
En zoals dat gaat met types zoals ik, duik ik meteen in de wereld van ‘hammocking’ (een heus werkwoord!) en wist ik er binnen een paar avonden bijna alles over. En dus ook dat CBS een ding is onder hangmatslapers.
Wat is dat dan? (Lees verder en ontdekt wat het met jou te maken kan hebben.) (meer…)
“Pfffff… Ik kan dit niet. Ik heb dit al zo vaak geprobeerd.” Je hebt de afgelopen tijd al meerdere keren een probleem geprobeerd op te lossen door een stapel boeken te lezen en uiteenlopende webinars en seminars te volgen. Je hebt niks nieuws geleerd, dus gefrustreerd schuif je de boeken en de aangedragen ideeën terzijde.
Je dacht waarschijnlijk regelmatig: “Ik weet dit al”, “Ik doe dit al” of “Ik kan dit al”. Wat je weet, doet en kan heeft je situatie niet verbeterd, dus zocht je nieuwe input. Op zich niet raar of gek natuurlijk.
Maar waarom lukt het dan alsmaar niet om dat probleem op te lossen? Je hebt toch al die kennis en je bent toch slim?
Dat komt doordat je kennisballen stilliggen.
“Jaaaa! Bijna zomervakantie! Eindelijk rust en meer vrije tijd. Kan ik ff flink bijtanken.” Herken je dit?
Veel mensen liggen in de zomer voor Pampus. Ze hebben flink veel tijd nodig om bij te komen van alle moetjes en willetjes van de vorige periode. Vooral de slimme, gevoelige mensen met meerdere talenten. Want wie veel wil en kan en daarnaar handelt, doet weliswaar leuke dingen, maar ook die kosten energie. En ben je gevoelig, dan komt alles extra hard binnen; dat allemaal verwerken, kost ook energie.
En dan hebben we het nog niet eens gehad over de moetjes. (meer…)
“I’m not weird, I’m limited edition.”
Of
“Eenzaam, maar niet alleen.”
Of
“Vreemde eend in de bijt.”
Of
“Rare snijboon.”
Ik kan allerlei bijschriften bedenken bij mijn vondst in de supermarkt. Die ene keer dat ik verpakte aardappelen koop en ook nog ‘ns bij een supermarkt waar ik vrijwel nooit kom, is het meteen een bijzondere ervaring. Eén die me aan mijn klanten doet denken, die zich voelen zoals de uitspraken hierboven of die dat soort dingen naar hun hoofd geslingerd krijgen. (meer…)
We zaten jaren geleden naast elkaar bij een cursus timemanagement en belandden in de pauze aan dezelfde tafel. We kenden elkaar nog helemaal niet, maar Daniela stelde meteen ’n vraag over muziek leren, omdat ik tijdens het voorstelrondje zei dat dat mijn achtergrond is. “Ik speel piano, maar kan geen noten lezen. Dat moet ik echt eens leren.” Ik vroeg waarom. Zij: “Omdat dat zo hoort. Als je muziek speelt, moet je ook noten kunnen lezen.”
Ik vroeg of ze er last van had.
Speelde ze wel ‘ns samen met anderen? “Nee.”
Had ze les en moest ze daar wel ‘ns van blad lezen? “Nee.”
Waarom wilde ze dan leren noten lezen? “…” (meer…)
Zit je in de put? Ben je bedekt met vuil van buitenaf, niet meer in staat om te zien hoe kleurrijk jij, onder dat laagje, kunt stralen? Voel je je uit vorm?
Wees gerust – een voorbijganger zal je eruit trekken. Dat kan ’n persoon, dier of gebeurtenis of wat dan ook zijn: iets waardoor je opfleurt en je weer gezien voelt.
Net zoals mij overkwam met deze kleine bal waar ik langs fietste, die – zo bleek thuis toen ik ‘m schoonmaakte – onder de ‘rescue dogs’ zat. Het was een wat zacht geworden, bijna ovale kleine bal van Paw Patrol.
Kop op! Laat je authenticiteit zien, vier je vele talenten, intellect, gevoeligheid en al je andere kwaliteiten, en maak de wereld daarmee een heel stuk mooier.
